لینک پیوند: https://xeno-canto.org/species/Spinus-spinus
صدا:
نام فارسی: سهره زرد
نام انگلیسی: European Goldfinch
نام علمی: Carduelis carduelis
مشخصات کلی ظاهری
طول بدن: ۱۲ تا ۱۳٫۵ سانتی‌متر
گستردگی بال‌ها: ۲۱ تا ۲۵ سانتی‌متر
سهره زرد پرنده‌ای کوچک‌جثه با بدنی ظریف، سر نسبتاً بزرگ، منقار کوتاه و مخروطی و دم دوشاخه است. این پرنده به دلیل رنگ‌آمیزی زیبا و آواز دلنشین، یکی از شناخته‌شده‌ترین گونه‌های خانواده سهره‌ها محسوب می‌شود.
پرنده بالغ دارای صورت قرمز روشن، اطراف چشم و پشت سر سیاه‌رنگ و لکه سفید در بخش‌های کناری سر است. پشت بدن قهوه‌ای روشن، زیرتنه سفید مایل به نخودی و بال‌ها سیاه با نوار زرد روشن و مشخص هستند.
دم سیاه‌رنگ بوده و در کناره‌های آن لکه‌های سفید دیده می‌شود. نر و ماده شباهت زیادی به یکدیگر دارند، اما نرها معمولاً رنگ صورت و سر پررنگ‌تر و مشخص‌تری دارند.
کلید اصلی شناسایی
صورت قرمز روشن، بال‌های سیاه با نوار زرد مشخص، منقار مخروطی و لکه‌های سفید در کناره دم، مهم‌ترین ویژگی‌های شناسایی سهره زرد هستند.
تفاوت نر و ماده
نر و ماده از نظر اندازه تقریباً مشابه هستند، اما تفاوت‌هایی جزئی در رنگ‌آمیزی دارند.
نرها:
- رنگ قرمز صورت گسترده‌تر و واضح‌تر است.
- رنگ‌های سر و بال‌ها پررنگ‌تر دیده می‌شوند.
- تضاد بین رنگ‌های قرمز، زرد و سیاه بیشتر است.
ماده‌ها:
- رنگ صورت و سر کمی کدرتر است.
- رنگ بدن ملایم‌تر بوده و بخش قرمز صورت محدودتر دیده می‌شود.
- طرح کلی بدن مشابه نرها است.
جوجه‌ها / تخم
فصل جوجه‌آوری معمولاً از اواخر بهار آغاز می‌شود. سهره زرد معمولاً ۴ تا ۶ تخم می‌گذارد.
تخم‌ها کوچک، بیضی‌شکل و به رنگ سفید یا سفید مایل به آبی هستند و لکه‌ها و خال‌های قهوه‌ای یا قرمز روی آن‌ها دیده می‌شود.
لانه معمولاً در ارتفاع مناسب میان شاخه‌های درختان، بوته‌ها و گیاهان متراکم ساخته می‌شود. لانه از الیاف گیاهی، خزه و مواد نرم ساخته شده و داخل آن با پر و مواد ظریف پوشانده می‌شود.
دوره خوابیدن روی تخم‌ها حدود ۱۲ تا ۱۴ روز طول می‌کشد. جوجه‌ها پس از تولد بدون پر بوده و برای تغذیه به والدین وابسته هستند و پس از حدود دو هفته توانایی ترک لانه را پیدا می‌کنند.
نحوه پرواز
سهره زرد پروازی موجی و سریع دارد و معمولاً با چند بال‌زدن کوتاه و سپس حرکت قوسی شکل در هوا جابه‌جا می‌شود.
این پرنده اغلب به صورت گروهی پرواز می‌کند و خارج از فصل جوجه‌آوری در دسته‌های کوچک و بزرگ دیده می‌شود. هنگام پرواز، نوار زرد روشن روی بال‌ها به‌خوبی قابل مشاهده است.
تغذیه
سهره زرد بیشتر از دانه‌های گیاهی تغذیه می‌کند و منقار مخروطی آن برای شکستن دانه‌ها سازگاری یافته است.
رژیم غذایی آن شامل:
- دانه گیاهان علفی
- دانه خارها و گیاهان خودرو
- بذر درختان و بوته‌ها
- جوانه‌های گیاهی
- حشرات کوچک
- لارو حشرات
است.
در فصل جوجه‌آوری برای تغذیه جوجه‌ها بیشتر از حشرات و مواد پروتئینی استفاده می‌کند.
پراکنش
سهره زرد در زیستگاه‌های متنوعی مانند حاشیه جنگل‌ها، باغ‌ها، زمین‌های کشاورزی، پارک‌ها و درختزارهای باز دیده می‌شود.
در ایران، این پرنده در بسیاری از مناطق کشور پراکنش دارد و در جنگل‌های هیرکانی شمال کشور، باغ‌ها و مناطق جنگلی استان گلستان نیز مشاهده می‌شود.
وجود پوشش گیاهی متنوع، بوته‌های خودرو و درختان پراکنده در مناطقی مانند النگدره، شرایط مناسبی برای حضور این پرنده زیبا فراهم می‌کند.