لینک پیوند: https://xeno-canto.org/species/Otus-scops
صدا:
نام فارسی: مرغ حق
نام انگلیسی: Little Owl
نام علمی: Athene noctua
مشخصات کلی ظاهری
طول بدن: ۲۱ تا ۲۳ سانتی‌متر
گستردگی بال‌ها: ۵۴ تا ۵۸ سانتی‌متر
مرغ حق جغدی کوچک‌جثه با سری نسبتاً بزرگ، بدن گرد و دم کوتاه است. برخلاف بسیاری از جغدها، این پرنده دارای گوشک‌های پر نیست و حالت ایستاده و هوشیار آن از ویژگی‌های مشخص ظاهری‌اش محسوب می‌شود.
رنگ بدن معمولاً قهوه‌ای خاکستری با لکه‌ها و خال‌های سفید است. صورت دارای خطوط روشن در اطراف چشم‌ها بوده و چشم‌ها زردرنگ هستند. پرهای پشت و بال‌ها دارای نقش‌های لکه‌دار و نامنظم است که به استتار آن در محیط کمک می‌کند.
کلید اصلی شناسایی
جثه کوچک، چشم‌های زرد درخشان، نبود گوشک‌های پر، سر گرد و لکه‌های سفید روی پرهای قهوه‌ای از مهم‌ترین ویژگی‌های شناسایی مرغ حق است.
تفاوت نر و ماده
نر و ماده از نظر رنگ و ظاهر بسیار شبیه به یکدیگر هستند. ماده‌ها معمولاً کمی بزرگ‌تر و سنگین‌تر از نرها هستند، اما این تفاوت در طبیعت به‌سختی قابل تشخیص است.
جوجه‌ها / تخم
فصل جوجه‌آوری مرغ حق معمولاً از اواخر زمستان تا بهار آغاز می‌شود. این پرنده معمولاً ۳ تا ۵ تخم سفید و گرد می‌گذارد.
تفریخ تخم‌ها حدود ۲۷ تا ۳۰ روز طول می‌کشد. جوجه‌ها پس از تولد با پرهای نرم پوشیده شده و برای تغذیه و مراقبت به والدین وابسته هستند. پس از حدود یک ماه شروع به خروج از لانه می‌کنند و به تدریج توانایی پرواز و زندگی مستقل را به دست می‌آورند.
نحوه پرواز
مرغ حق پروازی کوتاه، سریع و موجی شکل دارد. معمولاً در ارتفاع کم حرکت می‌کند و هنگام شکار با پروازهای کوتاه و تغییر مسیرهای ناگهانی به دنبال طعمه می‌گردد.
این پرنده بیشتر در هنگام غروب، شب و ساعات ابتدایی صبح فعال است، اما گاهی در طول روز نیز دیده می‌شود.
تغذیه
مرغ حق پرنده‌ای گوشت‌خوار است و بیشتر از جوندگان کوچک مانند موش‌ها تغذیه می‌کند.
همچنین حشرات بزرگ، کرم‌ها، خزندگان کوچک، دوزیستان و پرندگان کوچک نیز در رژیم غذایی آن قرار دارند.
با شکار جوندگان، این پرنده نقش مهمی در کنترل جمعیت جانوران کوچک و حفظ تعادل زیست‌بوم دارد.
پراکنش
مرغ حق در بخش‌های وسیعی از اروپا، شمال آفریقا و آسیا پراکنش دارد و یکی از جغدهای سازگار با محیط‌های مختلف است.
در ایران در مناطق مختلف از جمله دشت‌ها، باغ‌ها، مناطق کشاورزی، دامنه‌های کوهستانی و بخش‌هایی از جنگل‌های هیرکانی دیده می‌شود.
در النگدره نیز با توجه به وجود درختان قدیمی، فضاهای باز جنگلی و تنوع زیستی مناسب، شرایط مناسبی برای حضور این گونه وجود دارد.