درخت اوجا
درخت اوجا متعلق به خانواده نارون می باشد. در حاشیه بیشه‌زارها و در ارتفاعات پایین می روید. این گیاه اغلب به صورت درخت می‌روید. ارتفاع درخت اوجا به ۴۰ – ۲ متر می‌رسد. پوست این درخت در ابتدا صاف بوده و با گذشت زمان، سخت، خشن و دارای شکاف‌های عمیق می‌گردد. برگ آن پهنک ساده و بیضی شکل، نوک تیز و دندانه‌دار، با سطح زبر و متناوب روی شاخه دارد. برگ‌های درخت اوجا منفرد، تخم‌مرغی، نوک تیز و دارای دم‌برگ و دندانه در حاشیه می‌باشد. سطح برگ‌ها از کرک پوشیده شده و زبر است. پوست درخت اوجا ضخیم و دارای شیارهای طولی به رنگ قهوه‌ای تیره است. پوست این درخت در ابتدا صاف بوده و با گذشت زمان، سخت، خشن و دارای شکاف‌های عمیق می‌گردد. میوه این درخت بسیار مشابه میوه درخت ملچ است اما تفاوت‌هایی نیز با آن دارد. برای مثال، بذر و باله درخت اوجا نسبت به ملچ کوچک‌تر می‌باشد. همچنین میوه دارای دمگل کوتاه بوده و دانه در بخش بالایی باله قرار دارد.

درخت اوجا، که به‌عنوان یکی از گونه‌های بومی اروپا شناخته می‌شود، در بخش‌های وسیعی از این قاره رشد می‌کند. این درخت به‌ویژه در مناطق جنوبی و مرکزی اروپا، به خصوص در کشورهای حاشیه دریای مدیترانه مانند ایتالیا, اسپانیا و فرانسه ، شرایط رشد مطلوب‌تری دارد. با این حال، با توجه به ویژگی‌های بالای سازگاری آن، درخت اوجا به‌خوبی در برخی بخش‌های آسیا و آمریکای شمالی نیز گسترش یافته است.

در ایران، این درخت به ویژه در مناطق شمالی کشور به‌وفور دیده می‌شود. استان‌های گیلان، مازندران و گلستان با داشتن شرایط آب و هوایی معتدل و رطوبت بالا، زیستگاه‌های مناسبی برای رشد درخت اوجا فراهم کرده‌اند. این درخت معمولاً در حاشیه جنگل‌های مرطوب هیرکانی و در نزدیکی منابع آبی مانند رودخانه‌ها و تالاب‌ها رشد می‌کند. جنگل‌های پهن‌برگ هیرکانی، با تنوع زیستی بالا و خاک‌های غنی، از بهترین زیستگاه‌های طبیعی درخت اوجا در ایران به‌شمار می‌آیند