لینک پیوند: https://xeno-canto.org/species/Strix-aluco
صدا:
نام فارسی: جغد جنگلی
نام انگلیسی: Tawny Owl
نام علمی: Strix aluco
مشخصات کلی ظاهری
طول بدن: ۳۷ تا ۴۶ سانتی‌متر
گستردگی بال‌ها: ۸۱ تا ۱۰۵ سانتی‌متر
جغد جنگلی پرنده‌ای متوسط‌جثه با سر بزرگ و گرد، بدن نسبتاً گرد و بدون گوشک‌های پر است. چشم‌های درشت و تیره‌رنگ از ویژگی‌های شاخص این گونه هستند.
رنگ پرها معمولاً قهوه‌ای، خاکستری یا نخودی است و با نوارها و لکه‌های تیره پوشیده شده است. این الگوی رنگی به جغد جنگلی کمک می‌کند تا در میان تنه درختان و شاخ‌وبرگ جنگل به‌خوبی استتار شود.
بال‌ها نسبتاً کوتاه و پهن و دم گرد و کوتاه است. رنگ بدن در افراد مختلف می‌تواند متفاوت باشد و برخی پرندگان بیشتر به رنگ خاکستری و برخی دیگر قهوه‌ای دیده می‌شوند.
کلید اصلی شناسایی
سر بزرگ و گرد، نبود گوشک‌های پر، چشم‌های تیره و درشت، بدن پوشیده از لکه‌ها و نوارهای تیره و رنگ‌آمیزی استتاری از مهم‌ترین ویژگی‌های شناسایی جغد جنگلی هستند.
تفاوت نر و ماده
نر و ماده از نظر رنگ و طرح پرها تفاوت مشخصی ندارند، اما ماده‌ها معمولاً کمی بزرگ‌تر و سنگین‌تر از نرها هستند.
جوجه‌ها / تخم
فصل جوجه‌آوری جغد جنگلی معمولاً از اواخر زمستان تا اوایل بهار آغاز می‌شود. این پرنده معمولاً ۲ تا ۵ تخم سفید و تقریباً گرد می‌گذارد.
تفریخ تخم‌ها حدود ۲۸ تا ۳۰ روز طول می‌کشد. جوجه‌ها پس از تولد پوشیده از پرهای نرم و سفید هستند و در ابتدا کاملاً به والدین وابسته‌اند.
جوجه‌ها پس از چند هفته شروع به ترک آشیانه و جابه‌جایی در اطراف آن می‌کنند، اما برای مدتی همچنان توسط والدین تغذیه و مراقبت می‌شوند.
نحوه پرواز
جغد جنگلی پروازی آرام، نرم و تقریباً بی‌صدا دارد. ساختار ویژه پرهای بال باعث کاهش صدای ناشی از حرکت هوا می‌شود و به پرنده امکان می‌دهد بدون جلب توجه به شکار نزدیک شود.
این گونه بیشتر در شب فعال است و هنگام حرکت در میان درختان، با مانورهای کوتاه و دقیق پرواز می‌کند.
تغذیه
جغد جنگلی یک شکارچی شب‌فعال است و بخش مهمی از رژیم غذایی آن را پستانداران کوچک تشکیل می‌دهند.
رژیم غذایی آن شامل موش‌ها، ول‌ها و دیگر جوندگان است. همچنین پرندگان کوچک، دوزیستان، خزندگان، حشرات بزرگ و برخی بی‌مهرگان نیز ممکن است در رژیم غذایی آن قرار داشته باشند.
با شکار جوندگان و جانوران کوچک، این پرنده نقش مهمی در کنترل جمعیت آن‌ها و حفظ تعادل اکولوژیک جنگل دارد.
پراکنش
جغد جنگلی در بخش‌هایی از اروپا و آسیا پراکنش دارد و بیشتر در جنگل‌های برگ‌ریز، جنگل‌های مخلوط، پارک‌های جنگلی و مناطق دارای درختان قدیمی دیده می‌شود.
در ایران نیز در بخش‌هایی از شمال کشور، به‌ویژه زیستگاه‌های جنگلی هیرکانی، مشاهده شده است.
جنگل‌های النگدره با داشتن درختان بلند و قدیمی، پوشش گیاهی مناسب و پناهگاه‌های طبیعی، می‌تواند شرایط مناسبی برای حضور این گونه فراهم کند.